متن و ترجمه حکمت 230 نهج البلاغه + دعای باران
‿︵❀❀‿︵❀‿︵❀❀‿︵❀‿︵❀❀‿︵❀‿︵
وَ
قَالَ ع فِي دُعَاءٍ اسْتَسْقَى بِهِ - اللَّهُمَّ اسْقِنَا ذُلُلَ
السَّحَابِ دُونَ صِعَابِهَا قال الرضي - و هذا من الكلام العجيب الفصاحة -
و ذلك أنه ع شبه السحاب ذوات الرعود و البوارق - و الرياح و الصواعق -
بالإبل الصعاب التي تقمص برحالها و تقص بركبانها - و شبه السحاب خالية من
تلك الروائع - بالإبل الذلل التي تحتلب طيعة و تقتعد مسمحة
(نيايشی، معنوی) و درود خدا بر او، فرمود: (در دعا به هنگام طلب باران فرمود) خدايا ما را با ابرهای رام سيراب کن، نه ابرهای سرکش
(اين کلمات از فصيحترين و شگفتیآورترين کلمات اديبانه است که ابرهای سرکش همراه با رعد و برق را به شتران چموش تشبيه کرد که بار از پشت میافکنند و سواری نمیدهند، و ابرهای رام را به شتران رام تشبيه کرد که به راحتی شير داده، و سواری میدهند)
(اين کلمات از فصيحترين و شگفتیآورترين کلمات اديبانه است که ابرهای سرکش همراه با رعد و برق را به شتران چموش تشبيه کرد که بار از پشت میافکنند و سواری نمیدهند، و ابرهای رام را به شتران رام تشبيه کرد که به راحتی شير داده، و سواری میدهند)
+ نوشته شده در پنجشنبه سوم بهمن ۱۳۹۲ ساعت 23:49 توسط سایت ستاد بازسای عتبات عالیات نایین
|
ستاد بازسازی عتبات عالیات نایین