متن و ترجمه حکمت 226 نهج البلاغه + سرانجام دردناک بنی اميّه
‿︵❀❀‿︵❀‿︵❀❀‿︵❀‿︵❀❀‿︵❀‿︵
إِنَّ لِبَنِي أُمَيَّةَ مِرْوَداً يَجْرُونَ فِيهِ - وَ لَوْ قَدِ
اخْتَلَفُوا فِيمَا بَيْنَهُمْ - ثُمَّ كَادَتْهُمُ الضِّبَاعُ
لَغَلَبَتْهُمْ قال الرضي - و المرود هنا مفعل من الإرواد و هو الإمهال و
الإظهار و هذا من أفصح الكلام و أغربه - فكأنه ع شبه المهلة التي هم فيها
بالمضمار - الذي يجرون فيه إلى الغاية - فإذا بلغوا منقطعها انتقض نظامهم
بعدها
بنی اميّه راه ملتی است که در
آن میتازند، پس آنگاه که ميانشان اختلاف افتد کفتارها بر آنان دهان گشايند
و بر آنان پيروز شوند.
میگويم: «مرود» بر وزن «منبر» از مادّه «ارواد» به معنای مهلت است و اين از فصيح ترين و زيباترين کلام است، گوئی امام عليه السّلام مهلت کوتاه بنی اميّه در حکومت را به ميدان مسابقه تشبيه کرده که مسابقه دهندگان به ترتيب در يک مسير مشخّص به سوی يک هدف به پيش میروند و آنگاه که به هدف رسيدند نظم آنها درهم شکسته میشود).
میگويم: «مرود» بر وزن «منبر» از مادّه «ارواد» به معنای مهلت است و اين از فصيح ترين و زيباترين کلام است، گوئی امام عليه السّلام مهلت کوتاه بنی اميّه در حکومت را به ميدان مسابقه تشبيه کرده که مسابقه دهندگان به ترتيب در يک مسير مشخّص به سوی يک هدف به پيش میروند و آنگاه که به هدف رسيدند نظم آنها درهم شکسته میشود).
+ نوشته شده در چهارشنبه دوم بهمن ۱۳۹۲ ساعت 22:31 توسط سایت ستاد بازسای عتبات عالیات نایین
|
ستاد بازسازی عتبات عالیات نایین