نامه های نهج البلاغه حضرت علی علی السلام
به کميل بن زياد

برای مشاهده متن و ترجمه نامه های نهج البلاغه


بر روی ادامه مطلب کلیک کنید


‿︵❀❀❀❀❀❀‿‿︵



ومن کتاب له عليه السلام
إلي کميل بن زياد النخعي، وهو عامله علي هيت، يُنکر عليه ترکه دفع من
يجتاز به من جيش العدو طالباً الغارة.
أَمَّا بَعْدُ، فَإِنَّ تَضْيِيعَ الْمَرْءِ مَا وُلِّيَ، وَتَکَلُّفَهُ مَا کُفِيَ، لَعَجْزٌ حَاضِرٌ، وَرَأْيٌ مُتَبَّرٌ، وَإِنَّ تَعَاطِيَکَ الْغَارَةَ عَلَي أَهْلِ قِرْقِيسِيَا، وَتَعْطِيلَکَ مَسَالِحَکَ الَّتي وَلَّيْنَاکَ ـ لَيْسَ بِهَا مَنْ يَمْنعُهَا، وَلاَ يَرُدُّ الْجَيْشَ عَنْهَا ـ لَرَأْيٌ شَعَاعٌ. فَقَدْ صِرْتَ جِسرْاً لِمَنْ أَرَادَ الْغَارَةَ مِنْ أَعْدَائِکَ عَلَي أَوْلِيَائِکَ، غَيْرَ شَدِيدِ الْمَنْکِبِ، وَلاَ مَهِيبِ الْجَانِبِ، وَلاَ سَادٍّ ثُغْرَةً، وَلاَ کَاسرٍ لِعَدُوٍّ شَوْکَةً، وَلاَ مُغْنٍ عَنْ أَهْلِ مِصْرِهِ، وَلاَ مُجْزٍ عَنْ أَميِرِهِ.
نکوهش از فرمانده شکست خورده پس از ياد خدا و درود! سستي انسان در انجام کارهايي که بر عهده اوست، و پافشاري در کاري که از مسوليت او خارج است، نشانه ناتواني آشکار، و انديشه ويرانگر است. اقدام تو به تاراج مردم (قرقيسا) در مقابل رها کردن پاسداري از مرزهايي که تو را بر آن گمارده بوديم و کسي در آنجا نيست تا آنجا را حفظ کند، و سپاه دشمن را از آن مرزها دور سازد، انديشه‌اي باطل است. تو در آنجا پلي شده‌اي که دشمنان تو از آن بگذرند و بر دوستانت تهاجم آورند، نه قدرتي داري که با تو نبرد کنند، و نه هيبتي داري از تو بترسند و بگريزند، نه مرزي را مي‌تواني حفظ کني، و نه شوکت دشمن را مي‌تواني درهم بشکني، نه نيازهاي مردم ديارت را کفايت مي‌کني، و نه امام خود را راضي نگه مي‌داري.