ستاد بازسازی عتبات عالیات شهرستان نایین

ومن خطبة له عليه السلام
يحمد الله ويثني علي نبيّه ويعظ بالتقوي
حمد الله
أَحْمَدُهُ شُکْراً لِإِنْعَامِهِ، وَأَسْتَعِينُهُ عَلَي وَظَائِفِ حُقُوقِهِ، عَزِيزَ الْجُنْدِ، عَظِيمَ الْمَجْدِ.
الثناء علي النبي
وَأَشهَدُ أنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، دَعَا إِلَي طَاعَتِهِ، وَقَاهَرَ أَعْدَاءَهُ جِهَاداً عَنْ دِينِهِ، لاَ يَثْنِيهِ عَنْ ذلِکَ اجْتَِماعٌ علي تَکْذِيبِهِ، وَالِْتمَاسٌ لِإِطْفَاءِ نُورِهِ.
العظة بالتقوي
فَاعْتَصِمُوا بِتَقْوَي اللهِ، فَإِنَّ لَهَا حَبْلاً وَثِيقاً عُرْوَتُهُ، وَمَعْقِلاً مَنِيعاً ذِرْوَتُهُ، وَبَادِرُوا الْمَوْتَ وَغَمَرَاتِهِ، وَامْهَدُوا لَهُ قَبْلَ حُلُولِهِ، وأَعِدُّوا لَهُ قَبْلَ نُزُولِهِ، فَإِنَّ الْغَايَةَ الْقِيَامَةُ، وَکَفَي بِذلِکَ وَاعِظاً لِمَنْ عَقَلَ، وَمُعْتَبَراً لِمَنْ جَهِلَ! وَقَبْلَ بُلُوغِ الْغَايَةَ مَا تَعْلَمُونَ مِنْ ضِيقِ الْأَرْمَاسِ، وَشِدَّةِ الْإِبْلاَسِ، وَهَوْلِ الْمُطَّلَعِ، وَرَوْعَاتِ الْفَزَعِ، وَاخْتلاَفِ الْأَضْلاَعِ، وَاسْتِکَاکِ الْأَسْمَاعِ، وَظُلْمَةِ اللَّحْدِ، وَخِيفَةِ الْوَعْدِ، وغَمِّ الضَّرِيحِ، وَرَدْمِ الصَّفِيحِ. فَاللهَ اللهَ عِبَادَ اللهِ! فَإِنَّ الْدُّنْيَا مَاضِيَةٌ بکُمْ عَلَي سَنَنٍ، وَأَنْتُمْ وَالسَّاعَةُ فِي قَرَنٍ، وَکَأَنَّهَا قَدْ جَاءَتْ بِأَشْرَاطِهَا، وَأَزِفَتْ بِأَفْرَاطِهَا، وَوَقَفَتْ بِکُمْ عَلَي صِراطِهَا. وَکَأنَّهَا قَدْ أَشْرَفَتْ بِزَلَازِلِهَا، وَأَنَاخَتْ بِکَلاَکِلِهَا، وَانْصَرَمَتِ الدُّنْيَا بِأَهْلِهَا، وَأَخْرَجَتْهُمْ مَنْ حِضْنِهَا، فَکَانَتْ کَيَوْمٍ مَضَي وَشَهْرٍ انْقَضَي، وَصَارَ جَدِيدُهَا رَثّاً، وَسَمِينُهَا غَثّاً. فِي مَوْقِفٍ ضَنْکِ الْمَقَامِ، وَأُمُورٍ مُشْتَبِهَةٍ عِظَامٍ، ونَارٍ شَدِيدٍ کَلَبُهَا، عَالٍ لَجَبُهَا، سَاطعٍ لَهَبُهَا، مُتَغَيِّظٍ زَفِيرُهَا، مُتَأَجِّجٍ سَعِيرهَا، بَعِيدٍ خُمُودُهَا، ذَاکٍ وُقُودُهَا، مَخُوفٍ وعِيدُهَا، عُمٍ قَرارُهَا، مُظْلِمَةٍ أَقْطَارُهَا، حَامِيَةٍ قُدُورُهَا، فَظِيعَةٍ أُمُورُهَا. (وَسِيقَ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ إِلَي الْجَنَّةِ زُمَراً). قَدْ أُمِنَ الْعَذَابُ، وَانْقَطَعَ الْعِتَابُ، وَزُحْزِحُوا عَنِ النَّارِ، وَاطْمَأَنَّتْ بِهِمُ الدّارُ، وَرَضُوا المَثْوَي وَالْقَرَارَ. الَّذِينَ کَانَتْ أَعْمَالُهُمْ فِي الدُّنْيَا زَاکِيةً، وَأَعْيُنُهُمْ بَاکِيَةً، وَکَانَ لَيْلُهُمْ فِي دُنْيَاهُمْ نَهَاراً، تَخَشُّعاً وَاسْتِغفَاراً، وَکَانَ نَهَارُهُمْ لَيْلاً، تَوَحُشّاً وَانَقِطَاعاً، فَجَعَلَ اللهُ لَهُمُ الْجَنَّةَ مَآباً، وَالْجَزَاءَ ثَوَاباً، (وَکَانُوا أَحَقَّ بِهَا وَأَهْلَها) في مُلْکٍ دَائِمٍ، وَنَعِيمٍ قَائِمٍ. فَارْعَوْا عِبَادَ اللهِ مَا بِرِعَايَتِهِ يَفُوزُ فَائِزُکُمْ، وَبِإِضَاعَتِهِ يَخْسَرُ مُبْطِلُکُمْ، وَبَادِرُوا آجَالَکُمْ بأَعْمَالِکُمْ، فَإِنَّکُمْ مُرْتَهَنُونَ بِمَا أَسْلَفْتُمْ، وَمَدِينُونَ بِمَا قدَّمْتُمْ. وَکَأَنْ قَدْ نَزَلَ بِکُمُ الْمَخُوفُ، فَلاَ رَجْعَةً تَنَالُونَ، وَلاَ عَثْرَةً تُقَالُونَ. اسْتَعْمَلَنَا اللهُ وَإِيَّاکُمْ بِطَاعَتِهِ وَطَاعَةِ رَسُولِهِ، وعَفَا عَنَّا وَعَنْکُمْ بِفَضْلِ رَحْمَتِهِ. الْزَمُوا الْأَرْضَ، وَاصْبِروُا عَلَي الْبَلاءِ، وَلاَ تُحرِّکُوا بأَيْدِيکُمْ وَسُيُوفِکُمْ فِي هَوَي أَلْسِنَتِکُمْ، وَلاَ تَسْتَعْجِلُوا بِمَا لَمْ يُعَجِّلْهُ اللهُ لَکُمْ. فَإِنّهُ مَنْ مَاتَ مِنْکُمْ عَلَي فِرَاشِهِ وَهُوَ عَلَي مَعْرِفَةِ حَقِّ رَبِّهِ وَحَقِّ رَسُولِهِ وَأَهْلِ بَيْتِهِ مَاتَ شَهِيداً، وَوَقَعَ أَجْرُهُ عَلَي اللهِ، واسْتَوْجَبَ ثَوَابَ مَا نَوَي مِنْ صَالِحِ عَمَلِهِ، وَقَامَتِ النِّيَّةُ مَقَامَ إِصْلاَتِهِ لِسَيْفِهِ، فإِنَّ لِکُلِّ شَيْءٍ مُدَّةً وَأَجَلاً.

ضرورت شکرگزاري خدا را برابر نعمتهايش شکرگزارم، و بر انجام حقوق الهي از او ياوري مي‌طلبم، پروردگاري که سپاهش نيرومند، و مرتبت او بزرگ است. و گواهي مي‌دهم که محمد بنده و پيامبر اوست، انسانها را به اطاعت خدا دعوت کرد، و با دشمنان خدا در راه دين او پيکار کرد و مغلوبشان نمود، هرگز همداستاني دشمنان که او را دروغگو خواندند، او را از دعوت حق باز نداشت، و تلاش آنان براي خاموش کردن نور رسالت به نتيجه‌اي نرسيد. سفارش به پرهيزگاري و ياد مرگ پس به تقوا و ترس از خدا، روي آوريد، که رشته آن استوار، و دستگيره آن محکم، قله بلند آن پناهگاهي مطمئن مي‌باشد، قبل از فرا رسيدن مرگ، خود را براي پيش‌آمدهاي آن آماده سازيد، پيش از آنکه مرگ شما را دريابد آنچه لازمه ملاقات است فراهم آوريد، زيرا مرگ پايان زندگي است و هدف نهايي قيامت است، مرگ براي خردمندان پند و اندرز، و براي جاهلان وسيله عبرت‌آموزي است. پيش از فرا رسيدن مرگ، از تنگي قبرها، و شدت غم و اندوه، و ترس از قيامت، و درهم ريختن استخوانها، و کر شدن گوشها، و تاريکي لحد، و وحشت از آينده، و غم و اندوه فراوان در تنگناي گور، و پوشانده شدن آن با سنگ و خاک، چه مي‌دانيد؟
پس اي بندگان! خدا را! خدا را! پروا کنيد، که دنيا با قانونمندي خاصي مي‌گذرد، شما با قيامت به رشته‌اي اتصال داريد، گويا نشانه‌هاي قيامت، آشکار مي‌شود، و شما را در راه خود متوقف نموده، با زلزله‌هايش سررسيده است، سنگيني بار آن را بر دوش شما نهاده، و رشته پيوند مردم با دنيا را قطع کرده، همه را از آغوش گرم دنيا خارج ساخته است. گويي دنيا يک روز بود و گذشت، يا ماهي بود و سپري شد، تازه‌هاي دنيا کهنه‌شده، و فربه‌هايش لاغر گرديدند، در جايگاهي تنگ، در ميان مشکلاتي بزرگ، و آتشي پرشراره که صداي زبانه‌هايش وحشتزا، شعله‌هايش بلند، غرشش پرهيجان، پرنور و گدازنده، خاموشي شعله‌هايش غيرممکن، شعله‌هايش در فوران. تهديدهايش هراس‌انگيز، ژرفايش ناپيدا، پيرامونش تاريک و سياه، ديگهايش در جوشش، و اوضاعش سخت وحشتناک است. آينده پرهيزکاران و در آن ميان (پرهيزکاران را گروه، گروه، به سوي بهشت رهنمون مي‌شوند) آنان از کيفر و عذاب در امانند، و از سرزنش‌ها آسوده، و از آتش دورند، در خانه‌هاي امن الهي، از جايگاه خود خشنودند، آنان در دنيا رفتارشان پاک، ديدگانشان گريان، شبهايشان با خشوع و استغفار چونان روز، و روزشان از ترس گناه چونان شب مي‌ماند، پس خداوند بهشت را منزلگه نهايي آنان قرار داد، و پاداش ايشان را نيکو پرداخت، که سزاوار آن نعمتها بودند، و لايق ملکي جاودانه و نعمتهايي پايدار شدند. اي بندگان خدا، مراقب چيزي باشيد که رستگاران با پاس داشتن آن سعادتمند شدند، و تبهکاران با ضايع کردن آن به خسران و زيان رسيدند، پيش از آنکه مرگ شما فرا رسد با اعمال نيکو آماده باشيد، زيرا در گرو کارهايي هستيد که انجام داده‌ايد، و پاداش داده مي‌شويد به کارهايي که از پيش مرتکب شديد. ناگهان مرگ وحشتناک سر مي‌رسد، که ديگر بازگشتي نيست، و از لغزشها نمي‌توان پوزش خواست، خداوند ما و شما را در راه خود و پيامبرش استوار سازد، و از گناهان ما و شما به فضل رحمتش درگذرد.
آموزش نظامي برجاي خود محکم بايستيد، در برابر بلاها و مشکلات استقامت کنيد، شمشيرها و دستها را در هواي زبانهاي خويش به کار مگيريد، و آنچه که خداوند شتاب در آن را لازم ندانسته شتاب نکنيد، زيرا هرکس از شما که در بستر خويش با شناخت خدا و پيامبر (ص) و اهل بيت پيامبر (ع) بميرد، شهيد از دنيا رفته و پاداش او بر خداست، و ثواب اعمال نيکويي که قصد انجام آن را داشته خواهد برد، و نيت او ثواب شمشير کشيدن را دارد، همانا هر چيزي را وقت مشخص و سرآمدي معين است.