ستاد بازسازی عتبات عالیات شهرستان نایین

ومن خطبة له عليه السلام
في الوصية بأمور
التقوي
أُوصِيکُمْ، أَيُّهَا النَّاسُ، بِتَقْوَي اللهِ، وَکَثْرَةِ حَمْدِهِ عَلَي آلاَئِهِ إِلَيْکُمْ، وَنَعْمَائِهِ عَلَيْکُمْ، وَبَلاَئِهِ لَدَيْکُمْ. فَکَمْ خَصَّکُمْ بِنِعْمَةٍ، وَتَدَارَکَکُمْ بِرَحْمَةٍ! أَعْوَرْتُمْ لَهُ فَسَتَرَکُمْ، وَتَعَرَّضْتُمْ لِأَخْذِهِ فَأَمْهَلَکُمْ!الموت وَأُوصِيکُمْ بِذِکْرِ الْمَوْتِ، وَإِقْلاَلِ الْغَفْلَةِ عَنْهُ، وَکَيْفَ غَفْلَتُکُمْ عَمَّا لَيْسَ يُغْفِلُکُمْ، وَطَمَعُکُمْ فِيمَنْ لَيْسَ يُمْهِلُکُمْ! فَکَفَي وَاعِظاً بِمَوْتَي عَايَنْتُمُوهُمْ، حُمِلُوا إلَي قُبُورِهِمْ غَيْرَ رَاکِبِينَ، وَأُنْزِلُوا فِيهَا غَيْرَ نَازِلِينَ، کَأَنَّهُمْ لَمْ يَکُونُوا لِلدُّنْيَا عُمَّاراً، وَکَأَنَّ الْآخِرَةَ لَمْ تَزَلْ لَهُمْ دَاراً، أَوْحَشوُا مَا کَانُوا يُوطِنُونَ، وَأَوْطَنُوا مَا کَانُوا يُوحِشُونَ، وَاشْتَغَلُوا بِمَا فَارَقُوا، وَأَضَاعُوا مَا إِلَيْهِ انْتَقَلُوا. لاَ عَنْ قَبِيح يَسْتَطِيعُونَ انْتِقَالاً، وَلاَ فِي حَسَنٍ يَسْتَطِيعُونَ ازْدِيَاداً، أَنِسُوا بِالدُّنْيَا فَغرَّتْهُمْ، وَوَثِقُوا بِهَا فَصَرَعَتْهُمْ.
سرعة النفاد
فَسَابِقُوا ـ رَحِمَکُمُ اللهُ ـ إِلَي مَنَازِلِکُمْ الَّتِي أُمِرْتُمْ أَنْ تَعْمُرُوهَا، وَالَّتِي رُغِّبْتُمْ فِيهَا، وَدُعِيتُمْ إِلَيْهَا. وَاسْتَتِمُّوا نِعَمَ اللهِ عَلَيْکُمْ بِالصَّبْرِ عَلَي طَاعَتِهِ، وَالْمُجَانَبَةِ لِمَعْصِيَتِهِ، فَإِنَّ غَداً مِنَ الْيَوْمِ قَرِيبٌ. مَا أَسْرَعَ السَّاعَاتِ فِي الْيَوْمِ، وَأَسْرَعَ الْأَيَّامَ فِي الشَّهْرِ، وَأَسْرَعَ الشُّهُورَ فِي السَّنَةِ، وَأَسْرَعَ السِّنِينَ فِي الْعُمُرِ!

سفارش به پرهيزکاري اي مردم شما را به پرهيزکاري، و شکر فراوان در برابر نعمتهاي، و عطاهاي الهي، و احساني که به شما رسيده سفارش مي‌کنم، چه نعمتهايي که به شما اختصاص داده، و رحمتهايي که براي شما فراهم فرمود، عيبهاي خود را آشکار کرديد و او پوشاند، خود را در معرض کيفر او قرار داديد و او به شما مهلت داد. ارزش ياد مرگ مردم! شما را به يادآوري مرگ، سفارش مي‌کنم، از مرگ کمتر غفلت کنيد، چگونه طمع مي‌ورزيد که به شما مهلت نمي‌دهد، مرگ گذشتگان براي عبرت شما کافي است، آنها را به گورشان حمل کردند، بي آنکه بر مرکبي سوار باشند، آنان را در قبر فرود آوردند بي آنکه خود فرود آيند، چنان از ياد رفتند گويا از آبادکنندگان دنيا نبودند و آخرت همواره خانه‌اشان بود، آن چه را وطن خود مي‌دانستند از آن رميدند، و از آنجا که مي‌رميدند، آرام گرفتند، و چيزهائي که با آنها مشغول بودند جدا شدند، آنجا را که سرانجامشان بود ضايع کردند. اکنون نه قدرت دارند از اعمال زشت خود دوري کنند، و نه مي‌توانند عمل نيکي بر نيکيهاي خود بيفزايند، به دنيايي انس گرفتند که مغرورشان کرد، چون به آن اطمينان داشتند سرانجام مغلوبشان نمود. ضرورت شتاب در نيکوکا ريها خدا شما را رحمت کند، پس بشتابيد به سوي آباد کردن خانه‌هايي که شما را به آباداني آن فرمان دادند، و تشويقتان کرده، به سوي آن دعوت نموده‌اند، و با صبر و استقامت نعمتهاي خدا را بر خود تمام گردانيد، و از عصيان و نافرماني کناره گيريد، که فردا به امروز نزديک است. وه! چگونه ساعتها در روز، و روزها در ماه، و ماهها در سال، و سالها در عمر آدمي شتابان مي‌گذرد؟