ستاد بازسازی عتبات عالیات شهرستان نایین

ومن خطبة له عليه السلام
تختصّ بذکر الملاحم
أَلاَ بِأَبِي وَأُمِّي، هُمْ مِنْ عِدَّة أَسْمَاؤُهُمْ فِي السَّماءِ مَعْرُوفَةٌ وَفِي الْأَرْضِ مَجْهُولَةٌ. أَلاَ فَتَوَقَّعُوا مَا يَکُونُ مِنْ إِدْبَارِ أُمُورِکُمْ، وَانْقِطَاعِ وُصَلِکُمْ، وَاسْتِعْمَالِ صِغَارِکُمْ: ذاکَ حَيْثُ تَکُونُ ضَرْبَةُ السَّيْفِ عَلَي الْمُؤْمِنِ أَهْوَنَ مِنَ الدِّرْهَمِ مِنْ حِلِّهِ! ذَاکَ حَيْثُ يَکُونُ المُعْطَي أَعْظَمَ أَجْراً مِنَ الْمُعْطِي! ذَاکَ حَيْثُ تَسْکَرُونَ مِنْ غَيْرِ شَرَابٍ، بَلْ مِنَ النِّعْمَةِ والنَّعِيمِ، وَتَحْلِفُونَ مِنْ غَيْرِ اضْطِرَارٍ، وَتَکْذِبُونَ مِنْ غيْرِ إِحْرَاجٍ ذَاکَ إِذَا عَضَّکُمُ الْبَلاَءُ کَمَا يَعَضُّ الْقَتَبُ غَارِبَ الْبَعيرِ. مَا أَطْوَلَ هَذَا الْعَنَاءَ، وَأَبْعَدَ هَذَا الرَّجَاءَ! أَيُّهَا النَّاسُ، أَلْقُوا هذِهِ الْأَزِمَّةَ الَّتِي تَحْمِلُ ظُهُورُهَا الْأَثْقَالَ مِنْ أيْدِيکُمْ، وَلاَ تَصَدَّعُوا عَلَي سُلْطَانِکُمْ فَتَذُمُّوا غِبَّ فِعَالِکُمْ، وَلاَ تَقْتَحِمُوا مَا اسْتَقْبَلْتُمْ مِنْ فَوْرِ نَارِ الْفِتْنَةِ، وأَمِيطُوا عَنْ سَنَنِهَا، وَخَلُّو قَصْدَ السَّبِيلِ لَهَا: فَقدْ لَعَمْرِي يَهْلِکُ فِي لَهَبِهَا الْمُؤْمِنُ، وَيَسْلَمُ فِيهَا غَيْرُ الْمُسْلِمِ. إِنَّمَا مَثَلي بَيْنَکُمْ کَمَثَلِ السِّرَاجِ فِي الظُّلْمَةِ، يَسْتَضِيءُ بِهِ مَنْ وَلَجَهَا. فَاسْمَعَوا أَيُّهَا النَّاسُ وَعُوا، وَأَحْضِروا آذَانَ قُلُوبِکُمْ تَفْهَمُوا.

خبر از حوادث آينده آگاه باشيد! آنان که پدر و مادرم فدايشان باد، از کساني هستند که در آسمانها معروفند، و در زمين گمنام. هان اي مردم! در آينده پشت کردن روزگار خوشي را انتظار کشيد، و قطع شدن پيوندها، و روي کار آمدن خردسالان، و اين روزگاري است که ضربات شمشير بر مومن آسان‌تر از يافتن مال حلال است، روزگاري که پاداش‌گيرنده از دهنده بيشتر است. و آن روزگاري که بي نوشيدن شراب مست مي‌شويد، با فراواني نعمت‌ها، سوگند مي‌خوريد بدون اجبار، دروغ مي‌گوييد نه از روي ناچاري. و آن روزگاري است که بلاها شما را گاز گيرد و مجروح سازد، چونان زخم شدن دوش شتران از پالان، آه! آن رنج و اندوه چقدر طولاني، و اميد گشايش چقدر دور است! ضرورت اطاعت از رهبري اي مردم! مهار بار سنگين گناهان را رها کنيد، و امام خود را تنها مگذاريد، که در آينده خود را سرزنش مي‌کنيد خود را در آتش فتنه‌اي که پيشاپيش افروخته‌ايد نيفکنيد، راه خود گيريد، و از راهي که به سوي فتنه‌ها کشانده مي‌شود دوري کنيد، بجانم سوگند که مومن در شعله آن فتنه‌ها نابود شود. اما نامسلمان در امان باشد. همانا من در ميان شما چونان چراغ درخشنده در تاريکي هستم، که هر کس به آن ر و مي‌آورد از نورش بهره‌مند مي‌گردد، اي مردم سخنان مرا بشنويد، و به خوبي حفظ کنيد، گوش دل خود را باز کنيد تا گفته‌هاي مرا بفهميد.